అక్టోబర్ 22 (ప్రజా వీక్షణం ప్రతినిధి): బాల్యం అనేది జీవితంలో మళ్లీ తిరిగిరాని మధురమైన దశ. ఆడుతూ పాడుతూ కొత్త విషయాలను నేర్చుకోవడం, స్నేహితులతో కలిసి అల్లరి చేయడం, ప్రకృతిని ఆస్వాదించడం, చిన్నచిన్న విషయాల్లో ఆనందాన్ని వెతుక్కోవడం బాల్యంలోనే సాధ్యమవుతుంది. కానీ నేటి పోటీ ప్రపంచంలో చాలామంది పిల్లలకు ఈ సహజమైన ఆనందాలు క్రమంగా దూరమవుతున్నాయి. తమ పిల్లలు ఉన్నత స్థానాలకు చేరుకోవాలని, మంచి మార్కులు సాధించాలని, పెద్ద ఉద్యోగాలు సంపాదించాలని తల్లిదండ్రులు ఆశించడం సహజమే. పిల్లల భవిష్యత్తుపై ఆందోళనతో వారు చేసే ప్రయత్నాల్లో తప్పేమీ లేదు. అయితే ఆ ఆశలు హద్దులు దాటి పిల్లలపై ఒత్తిడిగా మారినప్పుడు అసలు సమస్య మొదలవుతుంది. ఉదయం నిద్రలేచినప్పటి నుంచి రాత్రి పడుకునే వరకు చదువులు, పాఠశాల, అదనపు తరగతులు, ప్రత్యేక శిక్షణలతోనే వారి సమయం గడిచిపోతోంది. పిల్లలకు ఏం ఇష్టమో, వారు ఏ విషయంలో ప్రతిభ చూపగలరో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయకుండా తల్లిదండ్రుల ఆశయాలను వారిపై రుద్దడం అనేక కుటుంబాల్లో కనిపిస్తోంది. ప్రతి చిన్నారి తనదైన ఆలోచనా విధానం, ఆసక్తులు, సామర్థ్యాలతో ఎదుగుతాడు. అందరూ ఒకే విధంగా చదవలేరు, ఒకే రంగంలో రాణించలేరు. ఈ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకోకుండా పిల్లల జీవితాలను కేవలం మార్కులు, ర్యాంకులు, విజయాల కొలమానాలతో అంచనా వేయడం వల్ల వారి బాల్యం భారంగా మారుతోంది. పిల్లలకు మంచి భవిష్యత్తును అందించాలనే తపనలో వారి ప్రస్తుత జీవితాన్ని ఆనందంగా గడిపే హక్కును మరచిపోకూడదు.
విద్యార్థి ప్రతిభను అంచనా వేయడానికి మార్కులే ఏకైక ప్రమాణంగా మారుతున్న పరిస్థితులు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. పరీక్షల్లో ఎక్కువ మార్కులు సాధించినవారిని ప్రశంసిస్తూ, తక్కువ మార్కులు వచ్చినవారిని విమర్శించడం వల్ల పిల్లల్లో తమ సామర్థ్యంపై అనుమానాలు పెరుగుతాయి. తరగతిలో మొదటి స్థానం సాధించాలనే ఒత్తిడి, స్నేహితులతో పోలికలు, బంధువుల పిల్లల విజయాలను ఉదాహరణగా చూపించడం చిన్నారుల మనసులపై ప్రభావం చూపుతాయి. కొంతమంది పిల్లలు తమకు అర్థం కాని పాఠాలను మళ్లీ అడగడానికి కూడా భయపడతారు. తక్కువ మార్కులు వస్తే తల్లిదండ్రులు నిరాశ చెందుతారేమోనని, తమను ఇతరులతో పోలుస్తారేమోనని ఆందోళన చెందుతారు. మరికొందరు తమకు ఇష్టమైన ఆటలు, చిత్రలేఖనం, సంగీతం, నృత్యం వంటి అభిరుచులను పక్కనపెట్టి చదువులకే పరిమితమవుతారు. చదువు జీవితంలో ముఖ్యమైనదే అయినప్పటికీ, విద్య అంటే కేవలం పరీక్షల్లో విజయం సాధించడం మాత్రమే కాదు. ప్రశ్నించే తత్వం, సమస్యలను పరిష్కరించే సామర్థ్యం, ఇతరులతో కలిసి పనిచేయడం, తప్పుల నుంచి నేర్చుకోవడం కూడా విద్యలో భాగమే. పిల్లలు తక్కువ మార్కులు సాధించినప్పుడు వారిని తిట్టడం లేదా అవమానించడం కంటే ఎక్కడ ఇబ్బంది ఎదురైందో తెలుసుకుని సహాయం చేయాలి. ఇతర పిల్లలతో పోల్చకుండా, గతంలో తమలో ఉన్న సామర్థ్యంతో పోలిస్తే ఎంత అభివృద్ధి సాధించారో గుర్తించాలి. విజయం సాధించినప్పుడు ప్రశంసించడం ఎంత ముఖ్యమో, అపజయం ఎదురైనప్పుడు ధైర్యం చెప్పడం కూడా అంతే ముఖ్యం. మార్కులు తాత్కాలిక ఫలితాన్ని తెలియజేస్తాయి తప్ప ఒక చిన్నారి జీవితంలో ఎంత దూరం ఎదుగుతాడో నిర్ణయించలేవనే విషయాన్ని తల్లిదండ్రులు గుర్తించాలి.
మరోవైపు ఆధునిక జీవనశైలి, కుటుంబాల్లో పెరుగుతున్న పోటీ భావన, సమాజంలో ఏర్పడిన విజయాల ప్రమాణాలు కూడా పిల్లల బాల్యాన్ని ప్రభావితం చేస్తున్నాయి. ఒకప్పుడు పాఠశాల నుంచి ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత పిల్లలు బయట ఆడుకునేవారు. స్నేహితులతో కలిసి పరుగులు తీయడం, చెట్ల కింద ఆటలు ఆడడం, కథలు చెప్పుకోవడం, ప్రకృతిని పరిశీలించడం వారి రోజువారీ జీవితంలో భాగంగా ఉండేవి. ఇప్పుడు అనేకమంది పిల్లల సమయం పాఠశాల, ఇంటిపని, అదనపు తరగతులు, పోటీ పరీక్షల శిక్షణతోనే నిండిపోతోంది. ఆటలకు, విశ్రాంతికి సమయం కేటాయించడం కూడా కొన్నిచోట్ల అవసరం లేని పనిగా భావిస్తున్నారు. మరికొన్ని కుటుంబాల్లో పిల్లలు ఇతరులతో పోల్చుకుంటూ తమ విలువను అంచనా వేసుకునే పరిస్థితి ఏర్పడుతోంది. ఈ క్రమంలో వారి ఆనందం, ఆసక్తులు, భావోద్వేగ అవసరాలు వెనుకబడిపోతున్నాయి. నిరంతర ఒత్తిడి వల్ల కొందరు పిల్లల్లో చిరాకు, ఆందోళన, నిద్ర సమస్యలు, చదువుపై ఆసక్తి తగ్గడం వంటి లక్షణాలు కనిపించవచ్చు. ప్రతి చిన్నారిలో ఇవే సమస్యలు వస్తాయని చెప్పలేం. అయినప్పటికీ పిల్లల ప్రవర్తనలో ఆకస్మిక మార్పులు కనిపించినప్పుడు వాటిని మొండితనంగా కొట్టిపారేయకుండా, వారి మనసులో ఏమి జరుగుతోందో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయాలి. పిల్లలకు తగిన నిద్ర, శారీరక వ్యాయామం, స్వేచ్ఛగా ఆడుకునే సమయం, కుటుంబ సభ్యులతో గడిపే నాణ్యమైన సమయం అవసరం. ఇవి చదువుకు ఆటంకాలు కావు. ఆరోగ్యకరమైన ఎదుగుదలకు, ఏకాగ్రతకు, భావోద్వేగ సమతుల్యతకు తోడ్పడే ముఖ్యమైన అంశాలు.
పిల్లల భవిష్యత్తును నిర్మించడంలో తల్లిదండ్రుల పాత్ర అత్యంత కీలకమైనది. అయితే మార్గనిర్దేశం చేయడం, నియంత్రించడం మధ్య ఉన్న తేడాను వారు గుర్తించాలి. పిల్లలు ఏం కావాలనుకుంటున్నారో అడగడం, వారి అభిరుచులను తెలుసుకోవడం, తమ అభిప్రాయాలను స్వేచ్ఛగా వ్యక్తపరిచే అవకాశం కల్పించడం అవసరం. ఒక చిన్నారికి వైద్యుడిగా ఎదగాలనే ఆసక్తి ఉండవచ్చు. మరొకరికి ఉపాధ్యాయుడిగా సేవ చేయాలని అనిపించవచ్చు. ఇంకొకరికి క్రీడలు, వ్యవసాయం, కళలు, పరిశోధన లేదా సాంకేతిక రంగాలపై ఆసక్తి ఉండవచ్చు. ప్రతి వృత్తికి సమాజంలో ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. అందువల్ల పిల్లలు ఎంచుకునే రంగాన్ని కేవలం ఆదాయం, హోదా, సామాజిక గుర్తింపు ఆధారంగా అంచనా వేయకూడదు. వారి ఆసక్తులు, సామర్థ్యాలు, భవిష్యత్తు అవకాశాల గురించి చర్చించి సరైన నిర్ణయం తీసుకునేందుకు సహకరించాలి. పిల్లలు తప్పులు చేసినప్పుడు వాటి నుంచి నేర్చుకునే అవకాశం ఇవ్వాలి. ప్రతి సమస్యకు తల్లిదండ్రులే పరిష్కారం చూపకుండా, చిన్నచిన్న నిర్ణయాలను స్వయంగా తీసుకునేలా ప్రోత్సహించాలి. కుటుంబంలో పిల్లలతో రోజూ కొంత సమయం గడపడం, వారి మాటలను మధ్యలో అడ్డుకోకుండా వినడం, వారి భావాలను గౌరవించడం ఎంతో అవసరం. పిల్లలు తమ సమస్యలను భయం లేకుండా తల్లిదండ్రులతో పంచుకోగలిగితే అనేక ఇబ్బందులను ప్రారంభ దశలోనే గుర్తించి పరిష్కరించవచ్చు. అవసరమైన సందర్భాల్లో ఉపాధ్యాయులు, పాఠశాల సలహాదారులు, మానసిక ఆరోగ్య నిపుణుల సహాయం తీసుకోవడంలోనూ సంకోచించకూడదు. ప్రేమతో కూడిన క్రమశిక్షణ, ప్రోత్సాహం, స్వేచ్ఛ, బాధ్యతాయుతమైన మార్గనిర్దేశం పిల్లల సమగ్ర ఎదుగుదలకు బలమైన పునాదులుగా నిలుస్తాయి.
నేటి పిల్లలే రేపటి సమాజాన్ని నిర్మించబోయే పౌరులు. వారు మంచి ఉద్యోగాలు సంపాదించడం, ఆర్థికంగా స్థిరపడటం, ఉన్నత స్థానాలకు చేరుకోవడం ముఖ్యమే. కానీ అంతకంటే ముఖ్యమైనది వారు ఆరోగ్యంగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో, మానవీయ విలువలతో ఎదగడం. ఎక్కువ మార్కులు సాధించినా ఆనందంగా జీవించలేకపోతే, ఉన్నత స్థానంలో ఉన్నా ఒత్తిడిని తట్టుకోలేకపోతే ఆ విజయానికి పూర్తి అర్థం ఉండదు. పిల్లలను ఇతరులతో పోల్చడం మానేసి, వారి ప్రత్యేకతలను గుర్తించి ప్రోత్సహించాలి. చదువుతో పాటు ఆటలు, కళలు, పుస్తక పఠనం, ప్రకృతి పరిచయం, సామాజిక బాధ్యత వంటి అంశాలకు కూడా ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. పాఠశాలలు విద్యార్థులపై అనవసరమైన పోటీ ఒత్తిడిని తగ్గించి, ప్రశ్నించే స్వేచ్ఛకు, సృజనాత్మకతకు, అనుభవపూర్వక అభ్యసనానికి అవకాశం కల్పించాలి. తల్లిదండ్రులు తమ అసంపూర్తి ఆశయాలను పిల్లల ద్వారా నెరవేర్చుకోవాలనే ఆలోచనకు దూరంగా ఉండాలి. ప్రతి చిన్నారి ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిత్వమని అంగీకరించాలి. పిల్లలకు విలువైన బహుమతులు, ఖరీదైన వస్తువులు అందించడం కంటే వారి మాట వినడం, వారితో ఆడుకోవడం, కష్టసుఖాల్లో తోడుగా నిలవడం మరింత అవసరం. బాల్యం అనేది భవిష్యత్తు విజయాల కోసం నిరంతరం సిద్ధమయ్యే శిక్షణా శిబిరం కాదు. అది నేర్చుకోవడానికి, అనుభవించడానికి, నవ్వడానికి, తప్పులు చేయడానికి, తిరిగి ప్రయత్నించడానికి లభించే అమూల్యమైన సమయం. తల్లిదండ్రుల ఆశలు పిల్లలకు ప్రేరణ కావాలి తప్ప భారంగా మారకూడదు. పిల్లల ఆనందాన్ని కాపాడుతూ వారి కలలకు దారి చూపినప్పుడే నిజమైన తల్లిదండ్రుల బాధ్యత నెరవేరుతుంది. బాల్యాన్ని మార్కులకే పరిమితం చేయకుండా, ప్రేమతో, స్వేచ్ఛతో, విలువలతో వికసించేలా చేయడం ప్రతి కుటుంబం, పాఠశాల, సమాజం ముందున్న ప్రధాన బాధ్యత.
Author: Prajaveek Shanam
